Hemen fark edeceğiniz gibi Çamlıca gişelerden başlayan ücretli yolculukla, genç ama tamiratı bir türlü bitmeyen yamalı bohça Sakarya otoyolu bir nefeste geçiliyor.
Düzce, Hendek derken başlıyorsunuz Bolu dağını tırmanmaya ve hafifliyorsunuz.
1960-70′li yıllarda otoyol yokken, İstanbul-İzmit arası Türkiye’nin en problemli yoluydu, kazasız gün geçmezdi. Devamında Bolu dağı da, şoförlerin korkulu rüyasıydı. Yola “Al baltayı, kes!” türünden bir sis oturur, yoğun trafikli, ağır tonajlı kamyon ve tırların can çekiştiği rampada sis lambaları, yol şeritleri görünmez olurdu. Camdan başımızı çıkarıp bağıra çağıra, neredeyse el yordamıyla zor ilerlerdik. Ben bunu yaşamıştım. Oysa şimdi geliş-gidiş ayrılmış. Farlar göz almasın diye araya panjurlar döşenmiş, yol kenarlarına korkuluklar, ışıklı direkler, emniyet şeritleri, rampa çıkışları ve ilave şeritler yapılmış. Ağırlaşan hava şartlarında karayollarının tuz kamyon ve araç-gereçleri anında müdahale edebiliyor. Korsan dönüşler kapatılmış ve haliyle dağ yolu güvenli, eğlenceli bir güzergâh oluvermiş. Kaynaşlı’da otobandan çıktığınızı bile anlamıyorsunuz.
Dağın kolay ulaşımına, iştah açan havası ve manzarası da eklenince, yoğun trafik avantajını görenler, iniş ve çıkışı et ızgara üzerine çalışan kır lokantlarıyla doldurmuşlar. Bolu dağı geçişini ocakbaşına çeviren kebapçılar, dağın tünel geçişiyle trafik yükünü ve yoğunluğunu kaybedeceğini de düşünmüşlerdir herhalde.
(Aydın otoyolu açılınca, Ortaklar kavşağındaki çöp kebapçılar, buna benzer bir örneği yaşamışlardı.).
Bolu kent merkezinden Mudurnu yolunu takip edenler, 8 km sonra Akkaya boğazı, Akmina Maden Suyu Fabrikası yanından rampa yukarı, travertenli bölgeye ulaşabilirler. Bolu-Gölcük için, bu defa aksi yönde, Seben-Kıbrıscık istikametinde yol alarak, piknik yeri Gölcük’e geliyorsunuz. Giriş ücretli. Gölcük çıkışından sağa dönüp, şiir gibi orman içi yoluyla birkaç orman köyü geçildiğinde, Seben’e ulaşılıyor.
Bolu-Gölcük, Ankara’ya 205 km, İstanbul’a 250 km uzaklıkta bulunuyor.
Kaynak : sihirlitur.com